Mijn avontuur

Een Volkswagen busje met trouwautoversiering

Sat, 14 Jan 2023 15:12:58 GMT

Een Volkswagen busje met trouwautoversiering

Een Volkswagen busje is de meest iconische auto, wie kent hem niet! Vroeger gebruikte men deze bussen veel als gezinsauto of bedrijfsauto. In deze tijd is dit te leuke busje een luxe auto. Neeeee niet luxe als in airco, luxe verstelbare leren stoelen of cruise control maar een kostbaar bezit, een emotie of een herinnering. Ze zijn te vinden als Photobooth, Foodtruck of bijvoorbeeld als trouwauto.

Trouwauto's zijn er in vele kleuren, maten, en jaren. Kies je een moderne of juist een oldtimer? De een gaat helemaal stuiteren van een Ferrari met zijn gegrom en snelheid, terwijl de ander gaat voor het knusse, geratel en elegantie. Wanneer je dit bericht leest dan ben je of een bekende van mij ;) of je gaat voor de elegantie van mijn busje. Ohh en die kan ook best wel even grommen hoor als ik de motor start hahah!

Een Volkswagen busje als trouwauto straalt zoveel vrolijkheid uit want zeg nou eerlijk: wat doet het met jou als je naar zo'n busje kijkt? Met jullie als bruidspaar in de bus hebben jullie gegarandeerd bekijks en alvast een tip van mij: ga vast oefenen met je koninklijke handzwaai hahaha! Op het moment dat jullie uit de bus stappen, je prachtige boeket bloemen vast hebt en al jullie familie en vrienden verwerkomen jullie, is dat een herinnering die jullie niet meer gaan vergeten!

Trouwens over bloemen gesproken...

Om de bus iets meer bij jullie dag te betrekken (kan dat? Yep dat kan!), is het misschien een leuk idee om de bus "aan te kleden" in jullie bruiloft stijl. Dit kan door bijvoorbeeld in de bus de kussens te vervangen, slingers of ballonnen op te hangen of bloemen aan de buitenkant van de bus te hangen.

Linten, tule of minitrouwboeketjes voor aan de spiegels, een bloemenslinger onder de raampjes of juist op de bumper, linten in de V-vorm van de bus of misschien daar juist bloemen.

Er zijn zoveel mogelijkheden en ideeën, Pinterest zal tijdens het plannen van jullie bruiloft vast wel een goede vriend van je worden. Een goede en vaste vriend van mij is het zeker hahaha!

Om jezelf niet helemaal te verliezen in alle leuke, gave en mooie ideeën, heb ik onderstaand een aantal foto's geplaats van versieringen die Mr. bus al heeft ondergaan.

Heb je andere ideeën, foto's of tips? Leuk en deel ze met mij!

Vele foto's zijn door mijzelf gemaakt. Een aantal van deze foto's zijn gemaakt door verschillende fotografen te weten:

Siebe Baarda Fotografie - Patricia Pietersen - Beyoutiful

Mijn Vliegende Volkswagenbus

Mon, 22 Feb 2021 19:05:23 GMT

Er zijn soms van die momenten waarop je denkt:

"Neeeee.... echt??? Hoe dan... en nu???

Dat over kwam mij twee weken geleden en ik zat met mijn handen in mijn haar...

Er wordt gezegd dat oldtimers onzekerheden met zich mee brengen. Je zou zomaar ineens met pech kunnen komen te staan. Nou... daar ben ik het niet helemaal mee eens. De meeste oldtimers hebben een eigenaar die hun vierwieler een warm hart toe dragen en met regelmaat een health check uitvoeren aan hun voertuig. Dat doen wij ook. Toch is het handig om (want stel je voor dat er toch iets met mijn bus gebeurd), een back-up bus te kunnen regelen als er toch iets onverwachts gebeurd.

Onze oldtimers staan hoog en droog in een complex met twee verdiepingen. Met een grote auto lift brengen wij onze auto’s van en naar de garagebox. Op zich ideaal want de kans op ongenode gasten is klein. De wintertijd is een rustige tijd voor de trouwbranche waar onze auto's grotendeels voor rijden. Deze tijd waarin we nu volop zitten met alle lockdowns en regeltjes, is ook voor de trouwsector een groot drama. Vele bruiloften worden (in aardig wat gevallen meerdere keren) verschoven, wat ik ook echt wel begrijp. Blij ben ik dan ook als een aantal opdrachten in februari al in de agenda staan!

A lles is gereed en de routes zijn gepland. Nu alleen nog aftellen naar de 1e opdracht.... en dan: sneeuw, ijzel en onder nul temperaturen. Te koud en onverantwoord om met een oldtimer te gaan rijden. Zonder kachel, stuur- en rembekrachtiging is het eerder een gevecht dan een relaxte rit en pekel is ook niet fijn voor ons bussie. Dus zwaar teleurgesteld en gefrustreerd twee opdrachten af moeten zeggen. Vlak na de afzeggingen krijg ik het volgende bericht: “ Beste mensen, Er is vandaag een kabel van de lift gebroken...” Ik kreeg even een wegtrekker.

Een kabel van de lift... ik ken maar één lift. Met vraagtekens in mijn ogen kijk ik manlief aan die intussen de mail verder leest. Het laatste wat ik hoor is:”... dit duurt minimaal drie weken... ” uhmmm... en dan gevolgd door “Nee echt?! Hoe dan.. en nu??” Minimaal drie weken!!!!! Nou zeg, dat is lekker!!! Jeetje, kan je nog meer balen? Zoals de mail verder verteld ziet het er niet naar uit dat er een tussen oplossing gezocht gaat worden voor dit probleem. Zucht... dit moet even bezinken.

Voor degene die mij een beetje kennen, weten dat ik soms even de tijd nodig heb om de dingen een plekje te geven. Maar in de tussentijd ben ik op zoek naar oplossingen. Dus ik ratelde verschillende suggesties en mogelijkheden op om mijn bus naar beneden te krijgen. Heel eerlijk... dat viel echt nog niet mee hoor. De ene oplossing is echt zo ontzettend duur en de ander lijkt gewoon te gek voor woorden. Maar laat nou dat laatste ineens een opening geven.

Een van de zakenrelaties van manlief heeft een transport bedrijf met vrachtwagens met hijskranen erop :) Oeoeoehhh!!! De kriebels dwarrelden door mijn buik. Met wat heen en weer ge-app, bleek John Molenaar bereid te zijn om ons te helpen. Het was dan wel op een dag dat ik op pad moest met de back-op bus voor een verjaardag rit en kon ik er zelf niet bij zijn. Op voorhand maar goed ook want ik had de zenuwen! . -ZO SPANNEND!-

Terwijl ik zaterdag on tour was in de back-up bus met de jarige job en zijn vrouw, gebeurde er het volgende bij onze garage:

Ik kan je zeggen dat ik zo ontzettend opgelucht ben dat alles goed verlopen is die dag. De rit was een groot succes, het stel heeft volop genoten (en ik dus ook) en mijn bus staat weer veilig en binnen handbereik op de grond. Nu wordt het tijd voor de kapper. Want ik ben een pluk grijze haren rijker!

John, Stefan en Arno van J. Molenaar Transportbedrijf uit Spaarndam: super bedankt voor jullie hulp en dat jullie de zaterdagmiddag hiervoor hebben willen opofferen!

Off the road

Tue, 14 Jul 2020 14:12:59 GMT

Klinkt misschien gek als titel voor mijn eerste blogpost. Misschien kan ik de titel beter noemen "Mijn eerste blogpost". Néh... want mijn verhaal "off the road" hoort namelijk bij mijn eerste bruiloft nu precies een jaar geleden: 12 juli 2019.

De grote dag is aangebroken: mijn eerste trouwrit! Ik heb echt maanden naar dit moment toe geleefd en alles geprobeerd goed te plannen. Behalve dan dat ik mij enorm verkeken heb op het restaureren van mijn bus. Gelukkig heb ik een back-up bus en deze staat paraat voor mijn eerste ervaring.

Daags van te voren de route uitgestippeld en deze niet één, niet twee maar drie keer proef gereden (echt... zonder overdrijven!). Je weet tenslotte maar nooit wat je op je pad kan krijgen (lees wegafsluiting, omleiding, zenuwen). Dus de route kan ik dromen.

De zon schijnt, de vogels fluiten en het motortje loopt: Instappen en rijden maar! Zo zeg.... onderweg werd ik echt overspoeld door alle emoties: spanning, geluk, blijdschap, frustratie, zenuwen... maar bovenal trots! Trots dat ik eindelijk mag gaan doen waar ik al heel lang naar uit kijk. Goed, even een paar keer goed slikken en diep adem halen. Nou vooruit, één traan en dan klaar er mee, punt. Nu genieten!

Aangekomen bij de bruidegom (die by the way ook best zenuwachtig was) natuurlijk even iedereen feliciteren en ahhh hun kleine jongen zag eruit om op te vreten! Na een aantal minuten wachten kwam het seintje van de ceremoniemeester: De bruid is er klaar voor! We kunnen gaan! Hup de bus in en here we come! De laatste meters rolde onder de bus door en daar staat de fotograaf midden op de weg om onze aankomst vast te leggen. En dan is daar het moment: de bruidegom staat voor de deur met het bruidsboeket in zijn handen en de deur gaat open... Prachtig om te zien en te voelen hoe de liefde zich toont.

Na een kleine onderbreking is het bruidspaar op mijn achterbank gekropen en rijden we naar het bos van Heiloo waar het eerste gedeelte van de fotoshoot plaats zou vinden.

De bus geparkeerd en bepakt en bezakt (paraplu's en tassen) vervolgen wij onze weg door het bos. Helaas was het weer veranderd er begon het te zachtjes te regenen (vandaar de paraplu dus). Doordat ik de route glashelder in mijn hoofd had zitten, wist ik de tweede gedeelte van de fotoshoot aan de andere kant van de grote weg zou plaats vinden. Ik was mij inmiddels aan het voorbereiden om terug te lopen toen er aangegeven werd dat de tweede locatie vlak bij onze eerste lag.

Huh? "Ja, aan de overkant', zei ik. "Nee hoor, het ligt hier maar een klein stukje verder op." Uhhh... oké?... Had ik mij dan zo vergist? Nou ja, op een holletje terug gerend naar de bus (was toch best nog een tippeltje) en snel terug naar mijn bruidspaar. Maar als ik bij hun wil komen moet ik de weg af en er loopt maar één weg door dat bos... en een fietspad... Tja, dan maar stiekem het fietspad op. Hopen dat ik geen tegenliggers krijg.

Oke, even een opening zoeken waar ik met mijn bus in kan en voila, daar stond ik dan: midden in het bos: rondom bomen en groen en geen bruidspaar. Voorzichtig om de uitkijkberg heen dan? Oh nee... nog geen bruidspaar te zien! Het zal mij toch niet gebeuren dat ik ze kwijt ben geraakt!

G elukkig hoefde ik niet in paniek te raken want door een opening met (gesloten) slagboom zag ik mijn allerliefste bruidspaar aan de overkant van de weg staan te zwaaien. Hahahah! Kijk mij nou staan! Gewoon in het midden van het bos en het bruidspaar aan de andere kant van de grote weg!Naarstig op zoek naar een plekje om er weer uit te komen. Al hobbelend en bobbelend zag mijn een uitgang en kon ik snel (toch naar de overkant zoals ik al in de planning had staan) naar het gelukkige bruidspaar toe. Daar hebben we met z'n allen echt even om moeten lachen! Drive Vintage off the road; misschien moet ik mijn titel zo wel noemen.

Het is een memorabele eerste rit geworden die ik nooit meer zal vergeten. Eéntje met zoveel emoties, energie, liefde en verhaal, dat ik het niet kon laten om hier mijn eerste blogpost van te maken. Op naar meer!

Liefs, Karin